Magazyn Jolka

  W starym domu pachnącym drewnem i herbatą z lipy mieszkało rodzeństwo, które los obdarzył zarówno czułością, jak i próbami. Józef, choć od lat przykuty do wózka, nosił w sobie niezwykłą pogodę ducha — taką, która potrafiła rozświetlić nawet najciemniejszy dzień. Jego siostra, cicha i pracowita, dbała o dom i ogród, w którym rosły róże o płatkach miękkich jak jedwab i kolcach ostrych jak prawda o życiu. Pewnego popołudnia, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, siostra wyszła do ogrodu, by przyciąć krzewy. Zatrzasnęła za sobą drzwi, nie zauważając, że klucz został w środku. A w środku był tylko Józef. Gdy zrozumiał, że siostra nie może wrócić do domu, poczuł w sobie nagłe, gorące drgnienie odpowiedzialności. Wiedział, że nikt poza nim nie otworzy drzwi. Wiedział też, że między nim a klamką stoi dziesięć schodów — dziesięć stopni bólu, wysiłku i ryzyka. Ale nie zawahał się ani chwili. Podniósł się z wózka, jakby wbrew prawom własnego ciała. Każdy ruch był jak walka z niew...