A kiedy przyjdzie starość

Posłuchaj utworu 

When the Time Comes 

wykonawcy Studio JKrzewicka w serwisie #SoundCloud

https://on.soundcloud.com/k64kGdTvKmQdgkGgkg

 

And when the time for aging

finally reaches me, my friends —

let it not be a chasm

carved in steep and broken stone.

Let it be a quiet pathway

through the moss and slender trees,

a sunlit slope of daytime

drifting toward the ocean’s breeze.

When the time comes,

let it be tender,

let it be something

that carries me lightly on.

When the time comes,

let it be simple,

like someone whispering:

“It’s just another dawn.”

And when the time for dying

gently calls my name again —

let it not be sorrow,

nor the ache of dreams undone.

Let it be the quiet knowing

that the planets still revolve,

and how wondrous it can be

just to see how all dissolves.

When the time comes,

let it be tender,

let it be something

that carries me lightly on.

When the time comes,

let it be simple,

like someone whispering:

“It’s just another dawn.”

And when the time for living

comes to find me once again —

let it be beginning,

let it be a wild, bright start.

Let me find my footprint,

find my path and breathe it in,

fall asleep beneath a tree

where I meet myself within.

When the time comes,

let it be tender,

let it be something

that carries me lightly on.

When the time comes,

let it be simple,

like someone whispering:

“It’s just another dawn.”

Somewhere then…

Somewhere then…

we’ll return again.

Inspiracja do wiersza

Najserdeczniejsze życzenia

Zdzisław Bernacki

A kiedy przyjdzie starość 

– cóż o tym powiem wam 

– niech to nie będzie przepaść po stromej grani skał 

ale łagodna ścieżka wśród mchów i smukłych drzew 

słonecznym zboczem dnia po oceanu brzeg

A kiedy przyjdzie śmierć 

– cóż o tym powiem wam 

– niech to nie będzie ból i niespełnienia żal 

ale uczucie, że planety kręcą się

 i jak cudownie jest zobaczyć jak to jest

A kiedy przyjdzie znów narodzić się i żyć 

– cóż o tym powiem wam 

– niechby tak mogło być 

wspaniale niebywale 

swój ślad i ścieżkę znaleźć 

i pod znajomym drzewem usnąć –

 i spotkać siebie

(Kiedyś tam...)