Polecany post

Pomóż unieść cudzy krzyż

Obraz
Matka Boska Bolesna stała pod  krzyżem do końca. Pieta. Figura z kościoła oo. Jezuitów. Pan Jezus niesie krzyż na Kalwarię. Zauważcie, że lepiej czuję się ten człowiek, który podnosi drugiego człowieka niż ten, którego podnoszą. Nigdy nie dowiesz się, ile masz siły, dopóki kogoś nie podniesiesz. Proste? W czasie adoracji u Matki Bożej Miłosierdzia w Ostrej Bramie w Wilnie zastanawiałem się, co mam robić dalej. Czy mam zmienić zawód? Wtedy przyszła do mnie taka myśl: zostajesz w tym środowisku. Nie pragnij nigdy być w innym miejscu, niż to, gdzie opatrzność postawiła cię teraz. Posyłam cię do ludzi, którzy niosą podobne krzyże jak ty, a moje wybranie polega na tym, że to ty masz im pomagać, a nie szukać u nich pomocy. O Panie mój, naucz mnie rozumieć drugiego człowieka, a nie szukać zrozumienia. Naucz mnie pocieszać, a nie szukać pocieszenia. Naucz mnie w końcu kochać, a nie szukać miłości. Poszukuję teraz Szymonów z Cyreny. Nie musi to być Szymon ciężarowiec, który podnosi drugiego...

Zakazana kultura

 Konspiracyjny wymiar kultury w stanie wojennym 

1. Rozwój kultury niezależnej
Po wprowadzeniu stanu wojennego (13 grudnia 1981 r.) kultura niezależna nabrała nowego, konspiracyjnego charakteru. Była to kultura tworzona poza oficjalnym obiegiem, spontaniczna i autentyczna, często powstająca „w drugim obiegu”

2. Komitet Kultury Niezależnej
W 1982 roku w podziemiu powstał Komitet Kultury Niezależnej, którego celem było wspieranie wszelkiej niezależnej działalności kulturalnej. Komitet ten odegrał kluczową rolę w organizowaniu i koordynowaniu inicjatyw poza kontrolą władz.

 3. Drugi obieg – miejsca i formy
Zakazana kultura funkcjonowała w tzw. „drugim obiegu”, czyli poza oficjalnymi instytucjami:
- Kościoły i parafie: 
Stały się ważnymi ośrodkami życia kulturalnego, organizowano tam wystawy, koncerty, spotkania literackie.
- Mieszkania prywatne:
W domach odbywały się pokazy filmowe, spektakle teatralne, wieczory poetyckie, słuchano kaset z muzyką i gawędami.
- Wystawy: 
Przykładem jest wystawa prac Henryk Lis w kościele Św. Marcina we Wrocławiu.

 4. Podziemne drukarnie i kolportaż
Wydawnictwa niezależne były drukowane w podziemnych drukarniach należących do NSZZ Solidarność i Solidarność Walcząca.

 Kolportaż obejmował nie tylko książki i czasopisma, ale także banknoty, cegiełki, medale pamiątkowe, kalendarze. Wszystko to rozprowadzano poza oficjalną pocztą, często przez sieci konspiracyjne

 5. Podziemne kina domowe i muzyka
W mieszkaniach prywatnych działały kina domowe, gdzie można było obejrzeć filmy niezależnych producentów, np. Mirosław Chojecki. Słuchano kaset magnetofonowych z utworami artystów takich jak Przemysław Gintrowski, Jacek Kaczmarski, Jan Krzysztof Kelus, Jacek Kleyff, Andrzej Rosiewicz, Maciej Zembaty. Popularne były też gawędy Jacek Fedorowicz i „Gazeta Dźwiękowa” Stefan Bratkowski.

 6. Teatr domowy
Aktorzy tworzyli podziemne teatry, np. Teatr Domowy  w Warszawie, który prezentował spektakle w mieszkaniach prywatnych, salach parafialnych i plenerze. Teatr ten dał około 150 przedstawień, a jego repertuar opierał się na tekstach niezależnych twórców. 

7. Wolna prasa
Po 13 grudnia 1981 r. prasa niezależna ukazywała się w podziemiu. Istniały setki lokalnych pism Solidarności, które skutecznie przełamały monopol informacyjny władz. Przykłady: Tygodnik Mazowsze, Tygodnik Wojenny, Tu Teraz,  Wiadomości, Z Dnia na Dzień, KOS.

---

Znaczenie konspiracyjnego wymiaru kultury
Konspiracyjny charakter kultury w stanie wojennym umożliwił zachowanie wolności słowa, integrację społeczną i budowanie tożsamości narodowej. Kultura była narzędziem oporu wobec represyjnych władz, a jej twórcy i odbiorcy ryzykowali, by zachować niezależność i autentyczność.

Wiktor Krzewicki

Komentarze

Popularne posty

Brzeg - rzemiosło artystyczne Bilda

Pochód mistrza Ignacego Paderewskiego